Wieczna Miłość

Choć miłość stara jest jak świat

Ciągle na nowo ją odkrywamy

 I drżenie serca  od wielu lat 

I wciąż odmienia nas gdy Kochamy

Gdy ból - łagodzi nasze cierpienie

W lękach przywraca spokój duszy

Sercom zranionym da ukojenie

W oziębłych sercach lody skruszy

Piękna jak ptaków poranny śpiew

Czuła jak letni dotyk słońca

Nie wie co zdrada obłuda gniew

Wierna i szczera dobra bez końca

Wielkich miłości ciągle szukamy

Jakich na świecie jeszcze nie było

Lecz wciąż na nowo to odkrywamy

Że najpiękniejszą jest pierwsza miłość

Kiedy spełniona szczęściem się dzieli

Piękniejsza niźli kolory tęczy

Cierpienia zadać się nie ośmiela

Gdy ból to razem z tobą się dręczy

Ta miłość wygra próbę z czasem

Choć nieraz smutna i nieszczęśliwa

Jednak wciąż żarzy się nie wygasa

Ciągle powraca bo jest prawdziwa

Niechaj nie zgaśnie miłości kaganek

Nie zblednie w cieniu czy mroku nocy

O świcie blasku niech wzbudzi ją ranek

Gotową nas Kochać znowu z całej mocy.

24 09 14