Wstanę

Wstanę 

 Wstanę, raz  jeszcze podniosę do góry czoło    

Obalać mury i z krwawym walczyć z tyranem.

By zniewolonym być znowu siłą, ostoją.

Wstanę do walki o dobro pod rękę z Panem.

Wstanę, dla tych co właśnie upadli bez siły

Choć słaby, wyciągnę do nich swe ręce.

Czasem tak mało potrzeba, by chcieli i żyli

Wstanę, by przerwać cierpienie Ich i mękę.

Wstanę, by walczyć o dobro serc i ludzi,

Wśród udręczonych ziarno radości rozsiewać.

W zgorzkniałych duszach sumienia znowu obudzić;

Wstanę, by serca stwardniałe  na miłość otwierać.

Wstanę by kochać, o szczęściu na jawie śnić.

Tobie dać siebie, całego i szczerą duszę.

Chcę czuć Twój zapach, tylko dla Ciebie żyć.
Bo pragnę kochać, bo mogę i chcę .Nie muszę!!!

Wstanę, by cieszyć się, że żyję, że jestem,

Że widzę piękno, słyszę, pragnę i czuję.

Chcę kochać Ciebie duszą, życiem i gestem.

Wstanę i Bogu za wszystko dziś podziękuje.