Dokąd mnie wiedziesz - Panie

Dokąd mnie wiedziesz - Panie?

Sam już nie wiem dokąd mnie wiedziesz - Panie

Wciąż na Twej drodze lecz czuję że ciebie tracę

Już nie wiem co złe i co podlejsze się stanie

Czym upokorzysz  co jeszcze z duszy swej stracę.

Skąd lęk ten czemu strach duszą targa

I boli jakby szponami rwali zbolałe serce

Oddałem wszystko dlatego duszy mej skarga

Lecz to za mało ciągle żądają więcej.

Czy coś zaczynam czy raczej kres się zbliża

Zabiegać o coś  czy może roztrwonić wszystko

Walczyć o godność podnieść się nie dać poniżać

Czy  upaść może za chwałę wątpliwą -nisko.

Mam ulec raczej buntu dokonam Panie

Z krzywd swoich zbuduję oręże krwawą

Przez nienawiści krzyk niech sprawiedliwość się stanie

Wrogów swych zatopię łzami gorzkimi lawą.

Lecz cóż ja pocznę gdy stanę u Twoich bram

Rozliczyć się z talentów które mi dałeś

Odejść mam z niczym bom życie zmarnował sam
Ty przez cierpienie Panie zbawienie dać mi chciałeś!!!

23  10  2013 r.