Jak pięknie...

Jak pięknie, Miła, z Tobą być,

Łąkom majowym skradać kwiaty.

Razem do marzeń, przed siebie iść

 Odkrywać nowe, miłości światy.

Jak cudnie, gdy splecione dłonie

A usta drżą, nim się spotkają,

Ciała spragnione z rozkoszy płoną,

Dusze zdziwione, że kochają.

Tak pragną Ciebie, że aż boli.

Czas kradnie szczęście nam, Kochana,

Lecz my zostańmy w miłości niewoli

- Pozwólmy szczęściu żyć, do rana.

A kiedy ranek chce nas rozłączyć, 

Mów mi, że znowu się spotkamy.

Niech nas szalona miłość połączy;

Zginąć, zapomnieć jej nie damy!

A jutro, zerwę Ci świeże kwiaty,

Znów usta, dłonie się spotkają.

Chcę w podróż porwać Cię w zaświaty,

Tam zakochani o czas nie dbają.

Z kwiatów ułożę Ci posłanie.

W miłość ubiorę każde słowo.

Już tylko z Tobą chcę być, Kochana,

Razem przez życie, miłości drogą.