Miłość na zatracenie

Ledwie co przyszła, już musi odejść

Choć piękna - lecz niesie cierpienie.

Żyć z nią nie sposób w tej życia drodze

- To miłość na zatracenie.

W życiu szukałem miłości nieraz,

Lecz ciągle była tylko w marzeniach.

Czemu znalazłem ją właśnie teraz,

Gdy ona do zatracenia?

Czemu mi skradła moją duszę,

A ciało drży z podniecenia?

Kocham lecz ciągle pamiętać muszę,

Że to jest miłość do zatracenia.

Chce Ci dać wszystko, co tylko może,

Byś sens zrozumiał miłości istnienia

I tak jej śpieszno, bo przecież wie dobrze,

Że chociaż piękna, to do stracenia.

Serce aż rwie się do tej miłości,

Dusza jak z kwiatów uplata marzenia.

Lecz los ją zniszczy, bo szczęściu zazdrości

I ją przeznaczy do zapomnienia.

My nie pozwólmy, by tak się stało!

Brońmy jej, walczmy do ocalenia.

Takich miłości na świecie mało,

Więc tą ocalmy od zapomnienia.

[Lato 2000]