Daj świat bez cierpienia

W świecie, gdzie ciągle widać tyle bólu,

A strach zabija w ludziach marzenia,

Śmierci codzienność dzieci  do snu tuli

Łzy matek już płyną jak rzeki cierpienia.

W świecie, gdzie liczysz się jeśli masz,

A wokół nas bieda, upokorzenie,

Grosz żebrakowi jałmużny dasz

Chcąc z obojętności mieć rozgrzeszenie.

W świecie, gdzie honor już nic nie znaczy,

Ludzkiej niedoli nie warto odmieniać.

Gdzie miliony bezbronnych tułaczy

Miłości trzeba by świat ten zmienić.

Oczu potrzeba co krzywdę zobaczą,

Co nad cierpiącym łzę gorzką uronią.

Ust, co najgorszą zbrodnię przebaczą,

Szeptem wątpiących do życia nakłonią.

Rąk nam potrzeba, by dobro czyniły,

Rozdały wszystko, choć mało miały.

Serc, co się na roścież otworzyły,

By miłość i wiarę ludziom rozdawały.

Rozumu, by ogarnąć cierpienie,

By mógł odróżnić złe od dobrego.

Siły, co ludziom przywróci marzenia,

Mądrości, aby nie ranić bliźniego.

Daj miłosiernych rąk nam ,o Boże,

Serc, które by miłość rozdawały.

Rozumu, co w rozterkach pomoże

I oczu, co nigdy bólu nie widziały.