Nadchodzi
dla ludzi cudowny czas
Nadzieja,
której tak bardzo nam trzeba.
Dobro,
co zmieni każdego z nas:
Sam
Jezus zstępuje z Nieba.
Serca
otwórzmy na rygle zamknięte
I
cząstkę siebie oddajmy bliźniemu.
Niech
miłość osuszy łzy bólu w te święta,
Gdy
winy odpuścisz bliźniemu.
Dziel
się z ubogim, co wszystko stracił,
Nie
daj skamienieć sercu Twojemu.
Cokolwiek
czynisz jednemu z tych braci
Otwierasz
drogę zbawieniu swemu.
Dziś
zostań świętym Mikołajem,
A
jutro Matką Teresą z Kalkuty.
Bądź
dla ubogich obfitym gajem,
Wolnością
w kajdany zakutym.
Zobaczyć
jak smutni znowu się śmieją,
Wszystko
by warto oddać było.
W
bezradnych oczach ujrzeć nadzieję,
Czyńmy
więc dobro, rozdajmy miłość.
Czuć w Pana poezji ogromną dojrzałość, bardzo mi się podobają.
OdpowiedzUsuńDuzo piekna i milosci do blizniego w pana poezji. Nadzieje trzeba miec. Dziekuje i pozdrowienia
OdpowiedzUsuń