A oni odchodzą...

Odchodzą od nas, choć tak kochani; 

Niechby choć chwilę tu z nami byli.

Zostawią pustkę, żal serca zrani,

Wszak tyle dobra dla nas czynili...

Śpieszą się, jakby spóźnić się bali

Na to spotkanie z Bogiem w zaświatach;

A jeszcze wczoraj tu przy nas stali

Dziś braknie mężów żon, ojca, brata.

Smutkiem i ciszą wita nas dzień,

Na próżno szukać nam naszych bliskich.

W sercach zostanie ślad po nich, cień,

Zawsze w pamięci zostaną wszystkich.

Gdzież Wam tak śpieszno bracia było,

Żeście się z nami żegnać nie chcieli?

Czy na tym świecie źle Wam się żyło,

Czyście już w niebie miejsca mieli?

Wszystko, co można, to uczynimi

Byście do nieba bram szli bezpiecznie.

Różańcem drogę Wam wymodlimy,

By Was pojednać z Bogiem koniecznie.

W sercach na zawsz ból pozostanie,

Żeśmy zbyt mało miłości Wam dali,

Ty jednak serca znasz nasze, Panie,

I im to powiesz, żeśmy kochali.

Dziś na tej ziemi Was już żegnamy

Z nadzieją na spotkanie w niebie.

Choć ból, cierpienie, to Boże ufamy,

Że się spotkamy znów wszyscy u Ciebie!

Ja się nie pytam, dlaczego Panie

W tym roku braci trzech mi zabrałeś.

Niech cała czwórka przed Tobą stanie,

Bardziej niż ludzie - Ty ich kochałeś...

Pamięci mych czterech braci, którzy odeszli do Ojca w niebie - w tym trzech tego roku; ostatni Marian dzisiaj.

[25.12.2022r.]